Czy wiercenie z udarem to to samo, co użycie mikroudaru?

Nie. Udar i mikroudar to dwie różne technologie. Wśród użytkowników narzędzi diamentowych pojawiają się dwa podobnie brzmiące terminy: wiercenie z udarem i wiercenie z mikroudarem. W pojęciu technicznym to jednak dwie bardzo odmienne technologie, które służą do różnych celów i współpracują z zupełnie innym rodzajem wierteł.
Nie powinny być one mylone, szczególnie w przypadku stosowania wierteł diamentowych.

Czym jest klasyczny udar?

Praca z klasycznym udarem to kucie mechaniczne lub elektropneumatyczne spotykane w młotowiertarkach z mocowaniami SDS-Plus lub SDS-Max. Jest to mechaniczne rozbijanie materiału i charakteryzuje się bardzo dużą siłą pojedynczego uderzenia i niską częstotliwością (zazwyczaj 3 000 – 5 000 uderzeń na minutę), a mechanizm udarowy wbija końcówkę wiertła w materiał. Tę technologię stosuje się do kruszenia betonu i kamienia przy użyciu wierteł widiowych (z końcówkami z węglika spiekanego). Ta technologia sprawdza się w czystym betonie, ale słabo sobie radzi ze stalowym zbrojeniem w betonie. Gdy uderzy w pręt zbrojeniowy, wiertło widiowe tępi się, kruszy lub blokuje.

Czym jest mikroudar w wiertnicy diamentowej?

Mikroudar to stosunkowo nowa technologia stosowana w specjalistycznych wiertnicach diamentowych, stworzona by umożliwić wydajne wiercenie diamentowe w żelbecie na sucho (bez użycia wody).

Mikroudar generuje uderzenia o bardzo niskiej sile, ale za to o bardzo wysokiej częstotliwości (nawet 30 000 – 40 000 uderzeń na minutę). W praktyce przypomina to intensywną wibrację, a nie kucie. Ta wibracja ma dwa zadania. Po pierwsze, wyciera (ostrzy) segmenty diamentowe, zapobiegając ich tępieniu się (tzw. zjawisko polerowania segmentów). Po drugie, pomaga diamentom skrawać materiał i wybierać urobek z przestrzeni roboczej. Wymaga to specjalnych wierteł koronowych z segmentami diamentowymi spawanymi laserowo do korpusu.

Segmenty w wiertłach do pracy na sucho muszą spełnić dwa warunki. Pierwszy: są spawane laserowo do korpusu. Drugi: mają inną, specjalną osnowę, czyli mieszankę proszków metali, w której zaprasowane są diamenty. Wszystko to wpływa też na ich cenę, ale dzięki temu wiertło lepiej znosi przegrzanie i przeciążenie.

Jak przebiega wiercenie z mikroudarem na sucho?

Wiercenie z użyciem mikroudaru wiertłami koronowymi z segmentami spawanymi laserowo jest przeznaczone przede wszystkim do wiercenia na sucho w twardych materiałach. Podczas pracy z mikroudarem na sucho wibracje o wysokiej częstotliwości (mikroudar) rozbijają pył, ułatwiając jego odsysanie przez odkurzacz, oraz nieustannie odsłaniają („ostrzą”) nowe diamenty na krawędziach tnących. Zapobiega to tzw. polerowaniu się powierzchni roboczej segmentów. Zjawisko to wzmaga się szczególnie przy skrawaniu prętów zbrojeniowych. Pył z wybieranego materiału powstający podczas wiercenia musi być odsysany przez specjalistyczny odkurzacz przemysłowy dostępny u każdego dystrybutora wiertnic na sucho. Przy dobrze dobranym odsysaniu urobku praca może być praktycznie bezpyłowa. Dzięki temu możemy wykonywać prace nawet w zamieszkałych pomieszczeniach.

Czy można wiercić z mikroudarem na mokro?

Praca z mikroudarem jest możliwa także na mokro. To rozwiązanie jest czasem nawet bardziej skuteczne niż na sucho, gdyż podawanie wody przy włączonym mikroudarze przyspiesza wykonywanie otworów i ułatwia samoostrzenie się segmentów. Ponadto, eliminuje pylenie, a woda doskonale stabilizuje temperaturę pracy. Musi być jednak spełniony jeden konieczny warunek – należy używać wyłącznie wierteł z segmentami przyspawanymi laserowo do korpusu. Używanie wierteł wykonanych w tradycyjnej technologii twardego lutowania jest niedopuszczalne. Jednak przy pracy na mokro musimy liczyć się z tym, że podczas takiego wiercenia następuje zalewanie pomieszczenia wodą używaną do chłodzenia.

Jednak cały czas wiercenie na mokro narzędziami diamentowymi bez mikroudaru jest podstawową techniką wykonywania otworów.

Gdy specyfika pomieszczenia (np. stan surowy) pozwala na użycie wody, bardziej ekonomicznym rozwiązaniem jest zastosowanie tańszych wierteł na mokro. Woda znacznie skuteczniej niż powietrze chłodzi narzędzie i wypłukuje urobek, co pozwala na płynniejszą i szybszą pracę.